bord_13_luchtfoto_leiden_burcht_canon_p13-300x204

Signa doet onderhoud Burchtheuvel, Leiden

De imposante burchtheuvel van de Burcht van Leiden heeft sinds kort de status van archeologisch rijksmonument gekregen. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed heeft het aanwijzingsbesluit namens de minister van OCW op 17 februari naar de gemeente Leiden gestuurd. De Burcht zelf was al sinds 1968 een gebouwd rijksmonument.

Onderhoud door Signa Terra

Signa Terra onderhoudt het gras op de Burchtheuvel. Het gras ligt op een steil talud dat handmatig gemaaid dient te worden i.v.m. de steilte en het feit dat de grasmat niet te bereiken is omdat de toegang via een trap of een heel smal paadje is. Het betreft Klassiek Groen en daarom maait Signa Terra wekelijks de grasmat (30 keer per jaar). Hierdoor ontstaat er een mooie dichte stevige grasmat.

Over de Burcht

De burcht is in 2015 gerenoveerd. Daarna moest ook het omliggende talud van de burchtheuvel hersteld worden. Hiervoor heeft Signa Terra de opdracht WP_20150520_001gekregen dit uit te voeren. De grasmat en de grond in het talud was deels versleten en weggespoeld. Signa Terra heeft daar 30 m³ grond op gelegd en 160 m² graszoden aangebracht. De uitdaging voor Signa Terra was naast het steile talud, de lastige bereikbaarheid voor de machines van het talud. De benodigde grond is daarom niet los aangeleverd maar in zakken. Deze zakken zijn met een ladderlift omhoog gebracht, waarna de grond handmatig is verdeeld en uitgevlakt. Om uitspoeling van de grond tegen te gaan, zijn in het talud houten richels gemaakt waar de grond op kan rusten.

Burchtheuvel

Middenin het stadscentrum van Leiden, waar de Oude en Nieuwe Rijn samenkomen, ligt de markante Burcht van Leiden. Boven op een twaalf meter hoge heuvel staat een ringmuur met een doorsnede van ongeveer 35 meter. Het ronde bouwwerk dateert uit de tweede helft van de 13e eeuw en is mogelijk in opdracht van Floris V (1256 – 1299) gebouwd.

De heuvel waar de burcht op staat is nog veel ouder. Dat blijkt uit opgegraven houtconstructies uit het eind van de 9e en begin van de 10e eeuw. De burchtheuvel – ook wel motte genoemd –  is opgeworpen met zoden en klei. De heuvel is in een aantal fasen opgehoogd. Omstreeks 1150 is de huidige omvang en hoogte bereikt. Aan de oostzijde was de burchtheuvel omsloten door een gracht die de Oude Rijn met de Nieuwe Rijn verbond.

De ringmuur is sinds 1968 een gebouwd rijksmonument. Met de aanwijzing als archeologisch rijksmonument heeft ook de burchtheuvel, met daarin veel sporen uit de middeleeuwse geschiedenis van Holland, een beschermde status gekregen.

Mottekasteel

De Burcht van Leiden is een van de best bewaarde voorbeelden van een mottekasteel. Mogelijke bouwheren zijn de graaf van Holland of de bisschop van Utrecht. Tot in de twaalfde eeuw betwistten zij elkaar de zeggenschap over dit gebied. Vanaf 1206 viel de Burcht definitief in handen van de graaf van Holland. De Burcht is door zijn strategische ligging van militair belang geweest. Uit schriftelijke bronnen is bekend dat de Burcht in het begin van de 13e eeuw belegerd is geweest en daarbij zwaar beschadigd raakte. Aangenomen wordt dat de huidige Burcht een directe voorganger heeft gehad. Over de vorm, afmeting en constructiewijze van deze voorganger is weinig bekend.

In de 14e eeuw verloor de Burcht zijn militaire betekenis. In 1651 kocht de stad Leiden het complex van de laatste burggraaf. Vanaf die tijd is de Burcht in gebruik als recreatieplek voor de stadsbewoners.